Site Overlay

Pozyskiwanie korka

Źródło surowca, jakim jest korek, to tkanka okrywająca dębu korkowego. Gatunek ten porasta obszary Basenu Morza śródziemnego oraz Afryki Północnej. To piękne drzewo dorasta do 20 metrów wysokości, choć największe wrażenie robią jego długi odgałęzienia, który czynią je momentami szerszym niż dłuższym. Jest długoletnią rośliną o wiecznie zielonych liściach, potrzebującą do wzrostu odpowiedniego klimatu. Dzięki temu, że pozyskiwanie korka jest nieinwazyjne i nie zagraża środowisku naturalnego, przeprowadza się je na szeroką skalę, głównie w regionie półwyspu iberyjskiego.

Jak pozyskuje się korek?

Pierwszy zbiór korka z dębu przeprowadza się, gdy jego średnica osiągnie co najmniej 60 cm. Jest to wówczas już drzewo wieloletnie, które szybko tworzy kolejną warstwę wtórną martwej kory. Choć zapewnia ona ochronę i pełni funkcje termoizolacyjne, prace na jej pozyskaniem nie narażają drzew na potencjalne szkodliwe warunki środowiska zewnętrznego. Bowiem przeprowadza się je od maja do sierpnia, zatem w okresie wzmożonego dzielenia się komórek warstwy fellodermy a tym samym pojawiania się nowej warstwy kory. Wtedy także kora „schodzi” najłatwiej.

Okorowywanie dębu korkowego
Okorowywanie dębu korkowego (źródło: http://www.corkforest.org)

Zdejmowanie okorowania drzewa przypomina nieco obieranie pomarańczy. By rozpocząć ów procedurę należy wykonać dwa poziome nacięcia wzdłuż obwodu drzewa, tuż nad ziemią oraz poniżej gałęzi, a następnie kilka nacięć pionowych łączących ów dwa główne. Wówczas martwą warstwę kory łatwo ściągać podważając miejsce nacięcia (używając np. siekierki), dzięki temu zbierana jest dużymi płatami. Pozyskiwanie korka odbywa się przez wykwalifikowanych pracowników, mieszkańców teren porośniętych przez lasy dębowe, którzy podczas okorowywania nie uszkodzą żywych tkanek rośliny. Mogło by się to skończyć otwarcie wrót dla chorobotwórczy mikroorganizmów, przerwaniem ciągłości wiązek przewodzących a ostatecznie obumieraniem drzewa. Finalnie, pozyskaną korę suszy się i gotuje w parze wodnej, co przyczynia się do zwiększenia elastyczności oraz usunięcia resztek fauny i flory.

Okorowanie odbywa się średnio co 9 lat, wówczas grubość martwej kory jest odpowiednia do jej zbioru. Warto dodać, że starsze drzewa produkcją znacznie więcej korka, bowiem do wzmocnienia pędów niezbędna jest grubsza warstwa wtórnej tkanki okrywającej. Musi minąć co najmniej 60 lat by z jednego osobnika uzyskać około 60 kg surowca, wartość ta jest prawie czterokrotnie większa u drzew 20 lat starszych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *